"Skalne grzybobranie" w Górach Stołowych

Dzień pierwszy.

Powoli rozpoczyna się sezon na grzyby. Grzybiarze udają się po nie do lasu, a my na nie wybraliśmy się w Góry Stołowe

Góry Stołowe to kraina zrodzona z morza. Przed 100 milionami lat na tym terenie rozciągało się płytkie morze. Spływające z pobliskiego lądu rzeki przynosiły

piasek i muł, który osadzał się na dnie. Po milionach lat, pod naciskiem młodszych warstw, osad ten przekształcał się w twarde skały budując Góry Stołowe. Przez te wszystkie lata zmieniała się głębokość morza, jak również materiał budujący. Widoczne są tu piaskowce oraz skały o drobniejszej formie, tj. mułowce i margle. Ten skalny przekładaniec leży niemal poziomo, dlatego powstały jedyne w Polsce góry płytowe. Taka ciekawostka!

Nasza baza noclegowa i wypadowa to Agroturystyka "Sielskie Góry" w Łężycach.

Wyjeżdżamy nad ranem z Lublina, chcemy skorzystać z długiego dnia, aby pójść na szlak. Podróż minęła w miarę szybko, więc bierzemy zimny prysznic (bo gorąco) i wyruszamy na "grzyby"

Samochód zostawiamy na leśnym parkingu Batorówek (bezpłatny

) i ruszamy żółtym szlakiem w stronę Ścieżki Edukacyjnej "Skalne Grzyby". Na początku idziemy wzdłuż górskiego potoku Czerwona Woda, aby dojść do pierwszych skał. Pierwsza to "Żaba". Co nam powie skalna żaba? „Żaba” powie, że jest formacją skalną, na której widoczne są cechy tutejszego piaskowca. Zaś uważna obserwacja i tablica informacyjna pozwoli zrozumieć, z czego składa się ta skała, w jakich warunkach powstawała, a nawet jaką rolę odegrały zwierzęta morskie przed 90 milionami lat. Po kilku minutach docieramy do Skalnego Muru. Skalny Mur to jedna z dłuższych formacji skalnych w Górach Stołowych. Ma 30m długości, przy zaledwie 6m szerokości. Jego wysokość w najwyższym miejscu ma 10m. Kształtem odbiega od okolicznych skałek o wyglądzie grzyba – jest mocno wydłużony, a ściany są równe, bez typowego dla grzybów zwężenia w dolnej części. Skalny Mur to jeden z bardziej masywnych bloków, który nie został zniszczony wskutek działania naturalnych procesów erozyjnych. Idąc lasem, co chwilę napotykamy pojedyncze formacje skalne, które mają różne kształty

Ich nazwy wywodzą się od swoistego podobieństwa do zwierząt i nie tylko... Ja w większości widzę ludzi, twarze ludzkie, a Jarek na każdym kroku widzi czołgi...

Spoglądamy za chwilę na kolejną skałę, tj. "Parowóz". Skałka Parowóz jest dobrym miejscem, aby przyjrzeć się bliżej skutkom działania procesów wietrzenia, czyli niszczenia skały pod wpływem różnorodnych czynników atmosferycznych. Idąc dalej lasem spotykamy "Dwa Borowiki", Skałkę "Żółw" choć nieżywy, to jak prawdziwy... Oglądając skalnego „gada” od razu nasuwa się pytanie, jak powstał ten twór tak uderzająco podobny do przedstawiciela świata przyrody ożywionej? Niesamowite, ale tak właśnie wygląda jak żywy

Nie możemy się napatrzeć na te cuda natury! Idąc dalej mijamy "Młot", "Piętrowy Grzyb" i "Zamek" oraz... "Lamę". Głowa lamy jest odpowiednikiem czapki grzyba, a „szyja” – grzybiej nogi. Pomimo pewnych różnic wizualnych, to mechanizm powstawania tych grzybopodobnych form skalnych jest identyczny. Istotą jest niejednakowe tempo niszczenia piaskowca. Dłużej zatrzymujemy się przy "Grzybach Bliźniakach". Idąc dalej dochodzimy do rozwidlenia szlaków, skręcamy w prawo na czerwony szlak. Przechodzimy przez "Skalne Wrota", nie mogąc wyjść z podziwu

Następnie niebieskim udajemy się na zielony szlak, aby za chwilę zejść ze szlaku wspinając się ostro pod górę na Pielgrzyma

Czad! Co za widoki na okolicę! Kanapka i ruszamy dalej na niebieski, aby już nim dojść do parkingu. Co chwilę oczywiście na naszej drodze pojawiają się skały, większe i mniejsze, rosną one jak grzyby po deszczu